
با توجه به اینکه خودم در مراسم بزرگداشت لیلا حضور داشتم ولی فرصت نوشتن گزارش و درج عکسها رو نداشتم
گزارش زیر از وبلاگ پا به پا انتخاب گردیده است
دیروز مراسم بزرگداشت بزرگ بانوی کوهنورد ایران لیلا اسفندیاری بود مراسم در سالن نگین غرب همون سالنی که خود لیلا گزارش برنامه نانگاشو برگزار کرده بود، بود و شاید الان باید خود لیلا گزارش برنامه گاشربرومشو اجرا می کرد. مراسم از ساعت 5 قرار بود شروع بشه اما با 20 دقیقه تاخیر آغاز شد سالن 700 نفری تقریبا 400 نفری اومده بودن تقریبا چهره های آشنایی رو میشد دید همه دوستاران کوهنورد لیلا اومده بودن اونهایی که از نزدیک می شناختن و چه اونهایی که اسمی ازش شنیده بودن یه جایی در کنار سالن خالی بود و اونجا نشتم .راستی یه نکته ای که باید بگم ورود افراد ادامه داشت و تا یکی دو ساعت بعد از شروع مراسم همینطور دوستاران لیلا میومدن و سالن پر از جمعیت شد طوری که از میزبانان(باشگاه کوهنوردی دماوند) خواسته شد جاشون رو به رسم ادب میزبانی به میهمانان بدن و چه پسندیده.

در ابتدا مجری برنامه صحبتی از دفتر خاطرات لیلا کرد و چند خطی از اون رو خوند که همه غرق در سکوت در حال گوش کردن بودن خاطرات یک دختر ایرونی با آرزوهای بزرگ و چه سکوتی برقرار بود. بعد از اون رئیس باشگاه دماوند چند دقیقه ای صحبت کرد و خاطره ای از لیلا نقل کرد. مراسم با سخرانی آقای کاشفی رئیس هیات کوهنوردی استان تهران ادامه یافت و در ادامه خاله لیلا به عنوان نماینده خانواده اسفندیاری به پای تریبون اومد و چند صباحی دل همه حضار را به یاد لیلا برد و چه زیبا از لیلا سخن گفت مراسم با حضور دو کوهنورد ایرانی که در گاشربروم حضور داشته و تا کمپ سه با لیلا صعودی داشتند ادامه پیدا کرد؛ گزارش صعود و واقعه را تشریح نمودند(که من در اینجا به اون نخواهم پرداخت در مجله خواهید خواند) و عکسهای کمپ، صعود و حرکت در مسیر های صعود به قله رو به نمایش کشیدند که صحبت آقای برهمنی شاید حرف دل لیلا بود... بعد از این دو عزیز نوبت به اجرای موسیقی زنده گروه پرواز که به یاد لیلا ساخته شده بود شد و چه آهنگ دلنوازی همه حضار غرق در گوش دادن و نفراتی هم با دستمال گوشه چشمشان را که از اشک یاد دوستی تر شده بود پاک می کردند.

از اونجا که لیلا در زمینه های مختلف ورزش کوهنوردی فعالیت داشت و غار نوردی هم یکی از علایق او بود و به عنوان یکی از پایه گذاران انجمن غار نوردان ایران فعالیت داشت مصابحه های فروانی را در رادیو با برنامه ورزشی کوهنوردی که پنجشنبه ها و جمعه ها اجرا می شد داشته و در سالن، مصابحه ای از او پخش شد و صدای او دوباره یاد او را زنده کرد مجری توانای رادیو هم با حضور خود در پای تریبون و خواندن چند دو بیتی که در وصف لیلا توسط خانم تارا حیدری سروده شده بود یادش را گرامی داشت در پایان قرار بر این شد که فیلم لیلا بعد از افطار پخش شود. بعد از افطار اعلام شد به علت بازبینی نشدن فیلم اجازه پخش ندارن و از همه کسانی که مانده بودن تا با لیلا وداعی کنند عذر خواهی نمودن.
در اینجا جای دارد اشاره ای کنم به این موضوع که باز محدودیت در کشورمان دست از سر لیلا برنداشت و حتی بعد از نبودش هم گریبانگیر او بود لیلایی که همیشه از این محدودیتها گلایه داشت و باشگاهی که باز سیاست را خرج دست مایه مشتاقان اون کرد و حتی جرات نکرد پای تریبون سخن به میان بیاورن که اجازه پخش به ما داده نمی شود این عمل حاشیه هایی رو هم به همراه داشت و با اعتراض بعضی از هم باشگاهی هایش روبه شد اما افسوس... چرا باشگاه دماوند با این همه ادعا باز سیاست را پیشه خود کرده است و...
در پایان بدون دیدن فیلمی از لیلای رفته سالن را ترک کردیم.

راستی یادبودی هم به خانواده اسفندیاری از طرف باشگاه دماوند اعطاء شد و نیز تندیسی هم جهت نصب در بیس کمپ گاشربروم ها آماده گردیده بود تا اولین دوستی که به منطقه خواهد رفت آن را در آنجا نصب کند.
روحش شاد یادش گرامی و برایش آرامشی ابدی آرزومندیم...
در ادامه شما می تونید مجله آوای دماوند که به یاد بود لیلا اسفندیاری مربوط میشد و در مراسم توزیع گردید رو دانلود نمائید.

دانلود مجله آوای دماوند